Tırnaklarımın Altındaki Kir: İletişim Kulesi Kurulum Kalitesine İlişkin Saha Rehberi

Kağıt üzerinde neyin harika göründüğünü biliyorsun? Her şey. CAD çizimleri mükemmel. Stres hesaplamaları temiz çıkıyor. Malzeme listesinin tamamı kontrol edildi. Daha sonra sitede görünürsünüz, ve erişim yolu çamurdur, beton kamyonu sıkıştı, ve temel inşaat demiri kafesi sanki biri onu uzun bir öğle yemeğinden sonra ezberden inşa etmiş gibi görünüyor. Gerçek kalitenin başladığı yer burasıdır. ofiste değil. Tam burada, çizmelerin toprağa batarken.

Otuz iki yıldır bunu yapıyorum. Bir armatörün yardımcısı olarak işe başladım, başkomiserliğe kadar çalıştım, artık bir şeyler ters gittiğinde veya bir şeyin kesinlikle ters gitmesi mümkün olmadığında aradıkları kişiyim. Montana'da dağların tepelerine kuleler diktim, Florida'daki bataklıklarda, New Jersey'deki ıslah edilmiş çöp depolama alanında. Tasarımcılarından daha uzun süre dayanan iyi kurulumlar gördüm, ve boya kurumadan başarısız olan kötü olanları gördüm.

Bu kılavuz bir ders kitabından değildir. Bu nasırlardan kaynaklanıyor, bir şeylerin düşüşünü izlemekten, nedenini bulmaktan, ve onu sabit kalacak şekilde sabitlemekten.

Bir Şeyi Yere Sokmadan Önce: Vakıf

En alttan başlayalım, çünkü orası yerçekiminin kazandığı veya kaybettiği yer. Çeliğinin ne kadar mükemmel olduğu umurumda değil. Temel hareket ederse, kule hurdadır. Saf ve basit.

Kimsenin Bahsetmediği Somut Test

Evrakları alacaksın. İnşaat demiri için değirmen sertifikaları, Hazır karışım tesisinden karışım tasarım raporları, laboratuvardan silindir kırılma testleri. Her şey yolunda. Ama işte yaptığım şey şu: Dökülmelerini izliyorum. Kamyon kabininden değil. Deliğin kenarında duruyorum, oluktan çıkan betona bakıyorum.

Bir zamanlar Güney Carolina'da bir işi vardı. 180 metrelik büyük kendi kendine destekçi bir tepenin zirvesine çıkıyor. Güzel site. Beton ortaya çıkıyor, akmaya başlar. Yavaş çalıştığını fark ettim. Çok sert. Bir avuç alıyorum – evet, bir avuç - ve sıkın. Doğru dürüst çökmüyor. Bir arada duruyor ama hissediyor… grenli. Dökmeyi durduruyorum. Toplu tesisi arayın. Agrega stoklarının son yağmurdan dolayı ince kirlerle kirlendiği ortaya çıktı. Kontrol etmediler. Bu fondöten bir yıl boyunca iyi görünürdü, belki iki. O zaman ince parçacıklar bağı zayıflatırdı, mikro çatlama başlar, su içeri giriyor, donma-çözülme işini yapıyor, ve beş yıl sonra Pisa Kulesi gibi eğik, turist çekiciliği olmayan bir kuleniz oluyor. Yeni beton göndermelerini sağladık. Proje yöneticisi üç saatlik gecikmeden dolayı bana küfretti. Ona şimdi ya da daha sonra kuleyi havaya uçururken bana lanet edebileceğini söyledim.. O sustu.

Ankraj Cıvata Kafesi: Hassasiyetin Öleceği Yer

Ankraj cıvatası kafesi, dünya ile gökyüzü arasındaki bağlantınızdır. Kesinlikle mükemmel olmalı. Ve neredeyse hiçbir zaman öyle değil, bunun için savaşmadığın sürece.

İşte sorun: kafesi deliğe yerleştirdin, onu inşaat demirine bağla, ve sonra beton kamyonu ortaya çıkıyor ve altı metrelik çamuru doğrudan üstüne boşaltıyor. Dökmeden kaynaklanan titreşim, betonun ağırlığı, Etrafta dolaşan işçiler; her şey o kafesi hizadan çıkarmaya çalışıyor.

Bir zamanlar Teksas'ta bir ekibim vardı, genç adamlar, istekli. 120 metrelik bir alan için güzel bir çapa kafesi kurdular monopol. Düzeltildi, onu destekledi, iki kez kontrol ettim. Sonra döktüler. Döküldükten sonra, Kasetimle aşağı indim. Kafesin tamamı merkezden bir buçuk inç kaymıştı. Ustabaşı dedi ki, “Ah, yeterince yakın, taban plakasını açacağız.” Onu kovdum. Şaka yapmıyorum. Onu ofise geri gönderdim. Uzun bir tek kutupta bir buçuk inçlik eksantriklik? Bu artık bir inşaat meselesi değil. Bu yapısal bir sorun. Yalnızca bu eksantrikliğin neden olduğu bükülme momenti bile kulenin tasarlanmadığı stresi artırıyor. Plakayı yarıyorsun, sorunu gizliyorsun, ve bundan on yıl sonra bir mühendis kulenin neden tasarım rüzgar hızının altında başarısız olduğunu merak ederek kafasını kaşıyor.

Betonu patlattık. Kafesi yeniden düzenledim. Çelik bir şablon plakası kullandık; buna “üst şablon”—tam delik düzeniyle kafesin tepesine cıvatalanmıştır. Bu şablon dökme sırasında açık kalır. Daha önce bir transit ile kontrol edersiniz, sırasında, ve sonra. Hareket yok. Standart bu. Olumsuz “yeterince yakın.” Ölü fındık.

İşte çapa çubuğu projeksiyonu için kullandığım bir formül. Çizimler her zaman şöyle bir şey söylüyor “proje 4 Bitmiş betonun inç üstünde.” Ancak bitmiş beton düz değil. Drenaj için bir tacı vardır. Bu yüzden düzeltilmiş projeksiyonu hesaplıyorum:

$$P_{\mathrm{bir}dj}=P_{sPec}+C_{cR\mathrm{<span\; class="tr\_"\; id="tr\_0"\; data-source="1"\; data-orig="o">o</span>}wn}$$Padj​=Pspec​+Taç​Nerede

$C_{cR\mathrm{<span\; class="tr\_"\; id="tr\_1"\; data-source="1"\; data-orig="o">o</span>}wn}$taç genellikle 1/8 iskele çapının feet başına inç. İskeleniz altı metre çapındaysa, bu neredeyse bir inç taç. Bunu hesaba katmadan çapalarınızı spesifikasyona göre ayarlayın, ve beton kaplamalardan sonra, tesviye somunlarınızın altında diş kalmamış. Kule betonun üzerinde duruyor, fındık değil. Bu bir dengeleyici kabus ve korozyon tuzağı. Su tam orada duruyor, çeliğe karşı. onu gördüm.

Çelik Ortaya Çıkıyor: Montaj Öncesi Muayene

Kule çeliği galvanizciden geliyor, güzel görünüyor. Parlak, mücevher gibi. Aldanmayın.

Galvaniz: Güzel ile İyi Aynı Şey Değildir

Yaptığım ilk şey her parçayı mıknatısla gezdirmek. Galvanizleme birçok günahı gizler. Çıplak noktalar arıyorum, ama aynı zamanda başka bir şey arıyorum: gri yamalar. Galvanizleme çok yavaş soğursa, veya çinko banyosu doğru değilse, kalınlaşırsın, donuk gri katman. Kırılgan. Yük veya termal stres altında pul pul dökülecektir. çekiçle vuruyorum. Eğer pul pul dökülürse, o parça reddedildi.

Birkaç yıl önce Ohio'daki yeni bir tedarikçiden sevkiyat yapılmıştı. Güzel şeyler. Yeni bir çeyrek kadar parlak. Montaja başladık ve 100 metrelik bir çapraz desteğin köşebent kaynağında ince bir çatlak olduğunu fark ettim.. Galvanizleme altında. Galvaniz çatlağın içine akmış ve üzerini kapatmıştı.. Biz cıvatalayıp aradaki boşluk hafifçe açılana kadar onu göremezdiniz.. O çatlak büyüyecekti. İlk büyük rüzgar fırtınası, o destek başarısız oluyor, yük başkalarına yeniden dağıtılır, ve basamaklı bir başarısızlıkla karşılaşırsınız. O partiden on parçanın daha röntgenini çektik. Benzer sorunlara sahip üç tane daha bulundu. Bütün kamyonu geri gönderdim. Tedarikçi gecikmeler hakkında çığlık attı. Kaynakçılarına bağırmalarını söyledim, ben değil.

Cıvata Eşleştirme: Renk Kodu

Cıvatalar kutularda gelir. Yüksek mukavemetli şeyler, A325 veya A490. Hepsi gri görünüyor. Ama hepsi aynı değil. Ekibimin onları ısı numarasına göre düzenlemesini sağlarım. Farklı gruplardan cıvataları aynı bağlantıda karıştırmazsınız. Tork-gerilim ilişkisi ısıtmalar arasında biraz değişir. Onları karıştır, ve bazı cıvataların diğerlerinden daha fazla yük almasına neden olacaksınız. Bağlantı hesaplanandan daha erken başarısız oluyor.

Onları işaretliyoruz. Kafalara noktalar çizin. Bir parti için kırmızı, bir başkası için mavi. Anal geliyor. Genç mühendislerin gözlerini devirdiğini gördüm. Sonra onlara araştırmayı gösteriyorum: karışık partili bağlantılar gösterisi 15-20% son gerilimde daha fazla değişiklik. Bağlantı devam ederken bu almadığım bir risk 200 metrelerce çelik ve bir milyon dolarlık ekipman.

ereksiyon: Teorinin Rüzgarla Buluştuğu Yer

Bir kuleyi donatmak kontrollü kaostur. Ama kontrol edilmesi gerekiyor.

Tesisat: Göz ardı edemeyeceğiniz numara

Her spesifikasyon kulenin çekül içinde olması gerektiğini söylüyor 1:500. 200 metrelik bir kule için, bu konuyla ilgili 5 üst kısımda dikeyden inç uzakta. Kulağa cömert geliyor, Sağ? Öyle değil. O 5 inç tabandan yukarıya doğru toplam sapmadır, temelden herhangi bir eğim ve çelikteki herhangi bir süpürme dahil.

Hızla yükselen ve düz görünen kuleler gördüm. Sonra sakin bir günde teodolitle onlara tırmandık.. Onlar eğiliyorlardı 8 inç. Mürettebat dedi ki, “Yeterince yakın.” Öyle değil. Bu yalınlık kalıcı bir eksantrik yük oluşturur. Kule her zaman hafifçe eğiliyor, rüzgar olmasa bile. Yorgunluk ömrü düşer. Alçak taraftaki cıvatalardaki gerilim hesaplanandan daha yüksek. Eninde sonunda bir şey verecek.

Gittikçe batıyoruz. Her 20 ayaklar, kontrol ediyoruz. Bunu düzeltmek için geçici adamlar kullanıyoruz. Üst kısım açılıncaya kadar beklemeyin. O zamana kadar, ağırlık belirlendi, ve bağlantılarda yıllarca süren sürünmeyle mücadele ediyorsunuz. İnşa ederken tesisat yapın, bölüm bölüm.

İşte bir numara: üç ayaklı bir kulede, sadece iki taraftan ölçemezsin. Üç noktadan ölçmeniz gerekiyor, 120 derece aralık, ve bunların ortalamasını alın. Kule kuzeyden ve doğudan dik görünebilir ancak bükülebilir. Twist yalın kadar kötü. Bağlantılara burulma gerilimi uygular. Üç yüzü de ölçün.

Cıvata Gerginliği: Güvenliğin Sesi

Bir cıvatanın sıkı olup olmadığını nasıl anlayacağınızı biliyorsunuz? Yalnızca tork anahtarıyla değil. Ses tarafından. Uygun şekilde gerilmiş bir A325 cıvatası, kalibre edilmiş bir anahtarla vurulduğunda, yüzükler. Gevşek bir ses. şaka yapmıyorum. Bir kule platformunun üzerinden geçtim ve farkı duydum. İyiler şarkı söyler. Kötüler öldü.

Ama ses yeterli değil. Kritik bağlantılar için somun çevirme yöntemini kullanıyoruz. Sıkı sıkı, ardından belirli bir rotasyon - genellikle 1/3 cıvataları çevir 8 çapları veya daha kısa uzunlukları. Bu, sürtünme değişimlerinden bağımsız olarak doğru gerilimi sağlar. Tork anahtarları iyidir, ama sürtünmeyi ölçüyorlar, gerilim değil. Somun dönüşü gerçek esnemeyi ölçer.

Kuzey Dakota'da bir işte, acı soğuk, eksi 20, tork anahtarı okumaları her yerdeydi. Soğuk sürtünmeyi değiştirdi. Ancak somunu çevirme yöntemi işe yaradı. Cıvatalar aynı miktarda uzadı. O kule o acımasız kışlara rağmen hala ayakta.

Kablo Koşusu: Küçük Detaylar, Büyük Başarısızlıklar

Antenler cazibe kısmıdır. Kablolar damarlardır. Ve istismara uğruyorlar.

Minimum Bükülme Yarıçapı Kuralı

Her kablonun minimum bükülme yarıçapı vardır. Genellikle 10 için 12 kablo çapının katı. Aşmak, ve bakır örgüyü veya dielektrik malzemeyi mikro kırarsınız. Kablo kurulum sırasında süreklilik testini geçebilir. Bir yıl sonra, termal döngü ve titreşim ile, bu mikro çatlaklar açık devrelere dönüşüyor. Bir sorunu düzeltmek için yukarı tırmanıyorsun “kötü radyo” ve kablonun ceketin içinde fiziksel olarak kırıldığını bulun.

Ekibimin her askıda bükülme yarıçapı kılavuzlarını kullanmasını sağlarım. Keskin dönüşler yok. Kablonun keskin bir kenara sıkıştırılmasına gerek yok. Yastıklı kelepçeler kullanıyoruz. Ve üstte ve altta bir servis döngüsü bırakıyoruz. Neden? Çünkü kablolar sıcaklıkla genişler ve büzülür. 30 metrelik bir kablo hattının uzunluğu yaz ve kış arasında birkaç santim değişebilir. Eğer sıkı çekilirse, bir şeyin vermesi gerekiyor. Genellikle bağlayıcı.

Arizona'da bir sitem vardı. Çöl sıcağı, 110 günde, 60 geceleyin. Büyük sıcaklık dalgalanmaları. Montajcı kablo tamburunu sıkı bir şekilde çekti. Düzgün görünüyordu. Altı ay sonra, üç radyo kapatıldı. Konektörler antenlerden gevşemişti. The cable shrank in the cold and pulled the center pin out of the jack. We replaced the cables and left a 12-inch loop at the top. Never had another problem.

The Grounding: Not Just a Wire

Lightning doesn’t care about your schedule. It finds the path of least resistance. You want that path to be your ground system, not your electronics.

Every tower leg gets a ground rod. They’re bonded together with exothermically welded connections, not mechanical lugs. Mechanical lugs corrode. Exothermic welds become part of the metal. They don’t loosen.

I’ve seen grounds that tested fine at installation—2 ohms, perfect. Bir yıl sonra, 50 ohm. What happened? The connections corroded. Or the ground rod wasn’t driven deep enough and the soil dried out around it. Ground resistance varies with moisture. Kalıcı neme ulaşmak için yeterince derine inmeniz gerekir. Bazı yerlerde, bu 10 ayaklar. Diğerlerinde, 30.

Test etmek için potansiyel düşüşü yöntemini kullanıyoruz:

$${\mathrm{R,}}_g=\frac{V}{\mathrm{BEN}}$$Rg​=IV​Üç bahis, 62% aralık, voltaj düşüşünü ölç. Standart bu. Ama aynı zamanda toprağa da bakıyorum. Kumlu ise, daha uzun çubuklar veya kimyasal zeminler kullanıyoruz. Kayalık ise, dengeleyici radyaller kullanıyoruz. Tek beden herkese uymuyor.

Son Yürüyüş: Güven Ama Doğrula

Bir kuleye imza atmadan önce, ona tırmanıyorum. Her zaman. olup olmadığı umurumda değil 100 ayaklar veya 500 ayaklar. Tırmanıyorum.

Kağıt üzerinde görünmeyen şeyler arıyorum. Sıkı ancak somunun ötesinde yeterince diş bulunmayan bir cıvata. Bu, yük altında geçebilecek bir bağlantıdır. Keskin bir kenara sürtünen topraklama kablosu. Bu gelecekteki bir başarısızlık. Çok küçük bir damlama halkası, suyun kablodan konnektöre akmasına izin vermek. Bu, gerçekleşmeyi bekleyen korozyondur.

Virginia'da bir kulem vardı, güzel iş, kağıt üzerinde her şey mükemmel. Tırmandım ve hafifçe eğilmiş çapraz bir destek buldum. Belki 1/4 düzden inç uzakta. Yapımcılar iyi olduğunu söyledi, sadece nakliye sırasında bükülmüş bir parça. onların yerini almasını sağladım. Bu yay, desteğin zaten gergin olduğu anlamına geliyordu, orada oturuyorum. Yük altında, erken çökerdi. Kule başarısız olmayabilir, ancak yük dağılımı yanlış olurdu. Diğer üyeler bu boşluğu dolduracak ve aşırı strese maruz kalacaklardı. Şimdi değiştirin veya daha sonra değiştirin. Onu değiştirdik.

Beni Geceleri Ne Uyandırır?

Yeni teknoloji harika. Daha iyi çelik, daha iyi analiz, daha iyi izleme. Ama aynı zamanda yeni sorunlar da yaratıyor.

Şimdi en büyüğü 5G ekipmanı. Bu AAU'lar ağır. Genellikle çok daha hafif yükler için tasarlanmış eski kulelere eklenirler.. On yıldır sağlam olan kulelerin aniden takviyeye ihtiyaç duyduğunu görüyoruz. Ve takviyenin kuleyi yıkmadan yapılması gerekiyor. Bu yüksekte sıcak çalışma anlamına geliyor, canlı çelik üzerinde kaynak. Korkunç şeyler. Geçici destekler kullanıyoruz, ısı girişini dikkatle kontrol ediyoruz, daha sonra her santimetreyi inceliyoruz. Ama riskli.

Bir diğer trend ise uzaktan izleme. Kulelerdeki sensörler, buluta veri besleme. Sorunları erken yakalamak için harika. Ancak sensörler başarısız oluyor. Yıldırım çarptılar. Kalibrasyonun dışına çıkıyorlar. Yukarı çıkıp bakmak için hala bir insana ihtiyacın var. Veriler size bir şeylerin yanlış olabileceğini söylüyor. Sadece gözlerin sana ne olduğunu söyler.

Sonuç olarak

Kalitenin bir kontrol listesi olmadığını bilecek kadar uzun süredir bunu yapıyorum. Bu bir zihniyet. Bir şeyler ters gittiğinde işi durdurma isteğidir, paraya mal olsa bile. İki kez ölçüp bir kez kesmek disiplindir, yorgun ve üşüdüğünüzde ve sadece eve gitmek istediğinizde bile. Şunu söyleyen yaşlı adamı dinlemek alçakgönüllülüktür, “Bu doğru görünmüyor,” çizim öyle olduğunu söylese bile.

İmza attığım her kule, Yaşlandığımı ve emekli olduğumu düşünüyorum. Hala duruyorlar mı merak ediyorum. umarım öyledirler. Doğru inşa ettiklerimin olacağını biliyorum. Köşelerini kestiklerim? Hiç yok. Çünkü uzun zaman önce bir kulede köşeyi kesmenin köşeyi kesmek olmadığını öğrendim. Kendi boğazını kesmektir, veya daha kötüsü, başkasının.

Orada güvende kalın. Cıvatalarınızı kontrol edin. Ve betona dokunmadan asla güvenme.