در بررسی تحول ساختاری و پایداری اقتصادی زیرساخت های مخابراتی, به ویژه هزینه چرخه عمر (LCC) از دکل های ارتباطی, ابتدا باید با پیچیدگی محض وابستگی های محیطی و مکانیکی که حرکت سرمایه را در افق سی تا پنجاه ساله دیکته می کند درگیر شد.. ما صرفاً به توده ای از فولاد گالوانیزه که در بتن لنگر انداخته اند نگاه نمی کنیم; بلکه, ما در حال تجزیه و تحلیل یک سیستم دینامیکی هستیم که تحت بارگذاری باد تصادفی قرار دارد, تخریب الکتروشیمیایی, و فشار بی امان منسوخ شدن تکنولوژی که مستلزم سخت شدن دوره ای ساختاری است.. The “تک گویی درونی” تجزیه و تحلیل چرخه عمر با درک این موضوع آغاز می شود که هزینه سرمایه اولیه است (کپکس), در حالی که قابل مشاهده ترین, اغلب توسط هزینه های عملیاتی تجمعی تحت الشعاع قرار می گیرد (اگزکس) و هزینه های نهایی از رده خارج کردن, ایجاد یک مسئله بهینه سازی چند بعدی که ما را ملزم می کند فراتر از استهلاک خطی ساده حرکت کنیم. هنگامی که ما شروع به شناسایی عوامل موثر بر LCC می کنیم, ما باید به عوامل استرس زای کلان محیطی - از خورندگی جو محلی - نگاه کنیم (ISO 9223 دسته بندی ها) به فعالیت لرزه‌ای زمین و سپس روی گزینه‌های ریز ساختاری زوم کنید, مانند نسبت پیچ به جوش در اتصالات شبکه یا وزن مخصوص پوشش روی, همه آنها به عنوان متغیرهایی در یک معادله اقتصادی بلند مدت عمل می کنند که هدف آن به حداقل رساندن ارزش فعلی خالص است. (NPV) از کل هزینه مالکیت.

شناسایی این محرک های هزینه با شروع می شود “فاز طراحی و متریال سازی,” که مسیر را برای کل طول عمر برج تعیین می کند. اگر فولاد با استحکام بالا Q420 را به جای رایج تر Q235B انتخاب کنیم, ما اساساً امروز هزینه مواد بالاتری را برای کاهش وزن کل سازه و حجم فونداسیون معامله می کنیم, که به نوبه خود هزینه های حمل و نقل و زمان نصب را کاهش می دهد, با این حال این تصمیم فرکانس طبیعی برج و حساسیت آن به ارتعاشات ناشی از گرداب را نیز تغییر می دهد.. ما باید در مورد آن فکر کنیم “گرادیان نگهداری,” جایی که تصمیم برای استفاده از گالوانیزه گرم با درجه پایین ممکن است باعث صرفه جویی شود $500 during the fabrication stage but results in an exponential rise in recoating costs fifteen years later when the zinc-iron alloy layer begins to delaminate in a C4-corrosivity environment. This brings us to the first tier of our hierarchy: the Fundamental Structural Variables, which encompass the geometry of the tower (monopole vs. lattice vs. guyed mast), the material properties, and the foundation type, each of which establishes the “Floor” of the maintenance budget.

همانطور که منطق درونی ما به داخل جریان می یابد رده عملیاتی و زیست محیطی, ما باید در نظر بگیریم “هزینه های نامرئی” اشغال سایت و مصرف انرژی, اگرچه برای یک سازه غیرفعال مانند یک برج, جنبه انرژی اغلب به روشنایی انسداد هوانوردی یا خنک کننده ایستگاه های پایه در پای برج محدود می شود.. با این حال, محرک واقعی هزینه در این سلسله مراتب میانی است “سازگاری بار دینامیکی” ارتباطات از راه دور صنعت چرخه های سریع است; یک برج طراحی شده برای بارگذاری 2G/3G ممکن است از نظر ساختاری برای واحدهای آنتن فعال سنگین ناکافی باشد. (AAUs) برای استقرار 5G یا 6G آینده مورد نیاز است. این “خطر منسوخ شدن” یک عامل LCC اصلی است که اغلب به اشتباه به عنوان یک مسئله تعمیر و نگهداری طبقه بندی می شود، در حالی که در واقع یک نقص طراحی استراتژیک است. اگر سلسله مراتب به درستی ایجاد نشده باشد-قرار دادن “سازگاری” به عنوان یک عامل ثانویه - اپراتور با a مواجه می شود “هزینه تعویض” به جای یک “هزینه ارتقا,” که می تواند ده برابر گران تر باشد. ما باید عمر خستگی فولاد را تحت فشارهای نوسان باد مدل سازی کنیم, با استفاده از قانون ماینر برای خسارت تجمعی, در حالی که به طور همزمان حسابداری برای “خستگی اقتصادی” ناشی از افزایش نرخ اجاره برای زمین زیر سازه.

The سطح مدیریت و ترمینال بالاترین سطح ساختار سلسله مراتبی ما را اشغال می کند, تمرکز بر تصمیمات سیستمی حاکم بر گذار از “سرویس فعال” به “دفع.” اینجا, شناسایی عوامل از فیزیکی به اداری تغییر می کند: فراوانی نظارت بر سلامت ساختاری (SHM) فواصل, حق بیمه مربوط به مناطق پرخطر باد, و “متدولوژی ساختارشکنی.” یک تک قطبی در یک مرکز شهری دارای مشخصات هزینه پایانه بسیار متفاوتی نسبت به برج شبکه ای در یک میدان روستایی است; اولی نیاز به جرثقیل های تخصصی و مدیریت ترافیک دارد, در حالی که دومی اغلب می تواند با حداقل تاثیر سایت برچیده شود. این آگاهی ما را به سمت “ارزش نجات” پارادوکس - فولاد در یک برج نشان دهنده مقدار قابل توجهی از انرژی و موادی است که می تواند بازیافت شود., و در پایان عمر آن, قیمت ضایعات فولاد می تواند به عنوان یک تخفیف جزئی در هزینه از کار انداختن عمل کند. از این رو, یک مدل جامع LCC باید نسبت به نوسانات قیمت جهانی کالا حساس باشد, با درک اینکه یک برج فقط یک دارایی ارائه دهنده خدمات نیست، بلکه یک فروشگاه محلی فلزات صنعتی با کیفیت بالا است..

برای ترکیب این ایده های جاری در یک چارچوب علمی, ما پیشنهاد می کنیم a ساختار تحلیلی سلسله مراتبی برای 330 کیلوولت و دکل های ارتباطی به طور یکسان, جایی که “سطح بالا” هدف استراتژیک هزینه است, the “سطح میانی” شامل محدودیت های فنی و زیست محیطی است, و “سطح پایه” متغيرهاي گرانول Material و Execution را شامل مي شود. ما باید بدانیم که هر پیچ و مهره ای که در طول ساخت و ساز سفت می شود، هزینه نیروی کار را به همراه دارد که با آن ترکیب می شود “بدهی بازرسی” برای چهل سال آینده ایجاد می کند. با استفاده از a “تصمیم گیری چند معیاره” (MCDM) رویکرد ادغام شده با “ارزیابی تاثیر چرخه زندگی” (LCIA), ما در نهایت می توانیم برج را نه به عنوان یک شی ایستا ببینیم, اما به عنوان یک زندگی, تحقیر کننده, و شرکت کننده در حال تکامل در اقتصاد دیجیتال جهانی. عمق این تحلیل نشان می دهد که بیشترین “گران قیمت” برج به ندرت برجی است که بالاترین قیمت را در دروازه کارخانه داشته باشد, اما کسی که طراحیش نتوانست نفس خورنده اقیانوس یا وزن سنگین انقلاب تکنولوژیکی بعدی را پیش بینی کند..